Um helgina leggur kórinn VOX Rangárþing undir sig Tjarnarbíó í Reykjavík og heldur þar tvenna tónleika, á laugardagskvöld og um miðjan dag á sunnudag. Tónleikarnir, sem slógu algjörlega í gegn á heimavelli í vor, bera yfirskriftina ÁST en eins og nafnið gefur til kynna þá fjalla þeir um ástina í öllum sínum myndum. Gábor Tengely er leikstjóri sýningarinnar og hann er Sunnlendingur vikunnar að þessu sinni.
Fullt nafn: Gábor Tengely.
Fæðingardagur, ár og fæðingarstaður: 20. maí 1979, í Ózd í Ungverjalandi. Ég ólst upp í litlu þorpi þar skammt frá, í norðurhluta Ungverjalands.
Fjölskylduhagir: Ég bý með fjölskyldunni sem ég hef valið mér rétt við Hellu á Íslandi. Eitt af því dásamlega við að vera hinsegin er að maður getur valið sér sína eigin fjölskyldu. Og ég hef verið ótrúlega heppinn: fólkið sem ég lít á sem fjölskyldu mína valdi mig líka.
Menntun: Ég stundaði nám í Ungverjalandi. Ég gekk í framhaldsskóla og leiklistarskóla og lærði síðan leiklist og brúðuleiklist í leikhússtúdíói. Síðar útskrifaðist ég frá Leiklistar- og kvikmyndaháskólanum í Búdapest með sérhæfingu í leiklist og brúðuleiklist.
Atvinna: Ég er leikhús- og brúðuleikhúsleikstjóri að mennt og atvinnu. Ég byrjaði að leikstýra skömmu eftir útskrift og var ótrúlega heppinn á mínum ferli. Ég leikstýrði sýningum fyrir börn og fullorðna, allt frá tilraunakenndu sjálfstæðu leikhúsi með nánast enga fjármögnun til stórra sýninga og viðburða, meðal annars í Þjóðleikhúsinu í Búdapest. Í mörg ár var ég listrænn stjórnandi eins framsæknasta brúðuleikhúss Ungverjalands. Ég kenndi einnig brúðuleiklist, leiklist og leikstjórn við háskólann, þar sem ég hafði umsjón með leikaranámsbraut ásamt öðrum kennara. Það var þá sem ég hætti að leika sjálfur og ég hef ekki saknað þess að standa á sviði síðan. Það er reyndar svolítið skondið að lengi vel hikaði ég við að kalla mig atvinnuleikstjóra, þar sem ég hafði ekki próf í leikstjórn. Eftir að ég hlaut ungverska ríkisviðurkenningu fyrir störf mín, auk nokkurra verðlauna á leiklistarhátíðum, varð ég loksins að sætta mig við að leikstjórn væri í raun starfsgrein mín. Þegar ég flutti til Íslands skildi ég þann feril eftir og byrjaði að þrífa hótel og orlofshús. Ég vann við ræstingar í mörg ár og var svo heppinn að vinna á mjög góðum vinnustöðum með frábæru samstarfsfólki. Í dag er ég líka stofnandi og leikstjóri VOX Rangárþing, sem hefur fært listina aftur inn í líf mitt á óvæntan hátt. Nú starfa ég sem rekstrarstjóri hjá HSH Þrif og flutningum á Selfossi. Ég byrjaði nýlega og er enn að kynnast fyrirtækinu og starfinu, en ég vinn með yndislegu fólki og er mjög áhugasamur. Þetta er gríðarleg áskorun, og ef það er eitthvað sem ég elska, þá eru það áskoranir.
Besta bók sem þú hefur lesið: Ég elska Nafn rósarinnar eftir Umberto Eco, Fogság (Fangavist) eftir György Spiró og ævintýri Oscars Wilde og H.C. Andersen. En ég veit hvaða bók ég hlakka mest til að lesa: Skepnufólk, nýútkomna bók yndislegrar vinkonu minnar. Ég hef gefið mér tíu ár til að læra íslensku nógu vel til að geta lesið hana á frummálinu. Ég veit enn mjög lítið um söguna, en ég er nokkuð viss um að ég muni elska hana. Því sú sem skrifar hana er einstök.
Uppáhalds sjónvarpsþáttur: Ég hef ekki horft á hefðbundið sjónvarp í mörg ár, en ég elska sjónvarpsseríur. Twin Peaks klikkar aldrei. Þrjár þáttaraðir af fullkomnun. Ég dáist líka að Grey’s Anatomy fyrir hvernig þættirnir breyttu sjónvarpinu og höfðu áhrif á samfélagið. Ó og Schitt’s Creek! Hvernig gat ég gleymt Schitt’s Creek? Öll Rose-fjölskyldan er gjöf til mannkynsins.
Hvaða bíómynd getur þú horft á aftur og aftur: 2001: A Space Odyssey. The Lord of the Rings-þríleikinn. Singin’ in the Rain.
Te eða kaffi: Kaffi. Sterkur tvöfaldur espresso, ein sætuefnistafla og köld mjólk til að gera kaffið volgt svo ég geti drukkið það strax. Ég hef ekki þolinmæði til að bíða.
Uppáhalds árstími: Verðlaunatímabilið! Eins og Moira Rose myndi segja.
Besta líkamsræktin: Kynlíf. Gott kynlíf.
Hvaða rétt ertu best að elda: Ég spinn af fingrum fram í eldhúsinu. Ég er gjörsamlega ófær um að fylgja uppskriftum, en ég er reyndar bara nokkuð góður kokkur.
Við hvað ertu hræddur: Höfnun.
Klukkan hvað ferðu á fætur: Klukkan 6:45 þessa dagana, því miður.
Hvað gerir þú til að slaka á: Ég horfi á algjörlega heilalausar sjónvarpsseríur og kvikmyndir. Stundum þarf ég einfaldlega að slökkva á heilanum og lægja allan hávaðann í höfðinu á mér. Og ég dýrka kvikmyndahús. Alvöru bíó, stóra tjaldið, alla upplifunina. Stundum fer ég alla leið til Reykjavíkur bara til að sjá kvikmynd, og ég væri alveg til í að ferðast miklu lengra fyrir virkilega góða bíóupplifun.
Hvað finnst þér vanmetið: Þögnin. Við þurfum í alvörunni ekki að tala öllum stundum.
En ofmetið: Peningar. Ekki misskilja mig. Ég elska að eiga peninga til að eyða. Ég elska góðan mat, falleg föt og að gefa fólkinu sem ég elska gjafir. En peningarnir sjálfir hafa aldrei haft neitt sérstaklega mikið aðdráttarafl fyrir mig.
Hvaða lag kemur þér alltaf í stuð: Ekki lag, heldur Árstíðirnar fjórar eftir Vivaldi. Það er tónlistin sem ég leita alltaf í þegar ég þarf á huggun að halda.
Besta lyktin: Nýbakað brauð.
Bað eða sturta: Bað! Alvöru baðkar! Því miður hef ég bara haft sturtu undanfarin ár og ég sakna þess svo óskaplega að geta lagst í bað. Að eignast mitt eigið baðkar er einn af stóru draumunum mínum. Og ég veit að einn daginn mun hann rætast.
Leiðinlegasta húsverkið: Að þrífa. Ég vann árum saman við að þrífa hús og hótel sem innflytjandi, í láglaunastarfi. Þegar maður þrífur allan daginn, dag eftir dag, er maður ekkert sérstaklega spenntur fyrir því að þrífa heima hjá sér líka. Ég er reyndar mjög góður í að þrífa, en líka mjög lengi, því ég vil gera allt almennilega. Það á reyndar við um nánast allt sem ég geri, svo það kemur kannski engum á óvart.
Besta ráð sem þér hefur verið gefið: Slepptu takinu. Ég er enn að læra það.
Nátthrafn eða morgunhani: Algjör náttugla. Sem gerir það enn sorglegra að þurfa núna að vakna klukkan 6:45…
Fallegasti staður sem þú hefur komið á: Vestfirðir. Ég átti besta frí lífs míns þar með fjölskyldunni sem ég hef valið mér. Ég held í fullri alvöru að þetta sé einn fallegasti staður jarðar. En satt að segja er nánast allt á Íslandi stórkostlega fallegt. Stundum vakna ég bara, eða er að keyra eitthvert, eða lít einfaldlega upp til himins, og ég trúi því enn varla að ég fái að búa hér. Mér finnst ég ótrúlega heppinn.
Hvað fer mest í taugarnar á þér: „Þetta reddast!“ Sem innflytjandi finnst mér þessi íslenska heimspeki bæði ótrúlega pirrandi og ótrúlega huggandi. Stundum fer hún algjörlega í taugarnar á mér, en stundum er hún nákvæmlega það sem ég þarf. Ég er enn að læra listina að láta hlutina „reddast“ og get ekki sagt að ég hafi náð fullu valdi á henni enn þá.
Neyðarlegasta atvik sem þú hefur lent í: Á mínum allra fyrsta vinnustað á Íslandi vann ég við að þrífa herbergi á hóteli í Reykjavík. Einn daginn birtust þrír Íslendingar í hádegishléinu okkar og bentu okkur, án þess svo mikið sem að heilsa, á að við ættum að standa upp frá borðinu. Ég stóð því upp og útskýrði á ensku að þetta væri hádegishléið okkar, að við myndum ekki standa upp, og bætti við að það væri nú venjan að heilsa og kynna sig. Sem ég gerði sjálfur. Seinna barst yfirmanni mínum tölvupóstur þar sem kvartað var undan óásættanlegri framkomu minni. Í ljós kom að einn þeirra var forstjóri fyrirtækisins sem átti hótelið, en hinir voru í æðstu stjórnunarstöðum. Þau kynntu sig aldrei. Og ég er enn þeirrar skoðunar að ég hafi haft rétt fyrir mér. Maður vísar fólki ekki bara í burtu frá borði. Maður heilsar, útskýrir erindi sitt og biður kurteislega. Jafnvel þótt maður sé forstjóri.
Hvað ætlaðir þú að verða þegar þú yrðir stór: Sirkusstjóri. Svo forsætisráðherra. Svo leikari. Mjög frægur leikari. Miðað við það hugarfar sem ég hef í dag myndi ég svo sannarlega ekki vilja vera frægur leikari lengur.
Fyndnasta manneskja þú veist um: Harpa Rún Kristjánsdóttir.
Ef þú fengir að vera einhver annar í einn dag hver þá: Kona. Ég er afskaplega forvitinn um hvernig sú upplifun væri. Mér finnst konur stórkostlegar og mig langar að upplifa heiminn og eigin líkama frá því sjónarhorni. Og já, það á líka við um kynlíf.
Hvaða samfélagsmiðil notar þú mest: Facebook. Ég veit. Hræðilegt. Svo mikið boomer. Og svooo slæmt fyrir geðheilsuna líka. Samt er ég hér enn, háður þessu.
Ef þú værir alvaldur í einn dag: Ég myndi gera allar manneskjur jafnar. Í alvörunni.
Eitthvað sem fæstir vita um þig: Þetta er erfið spurning því ég er mjög opinskár einstaklingur. En kannski gerir fólk sér ekki grein fyrir því hversu mikið ég hef glímt við þunglyndi og fíknir, og hversu ótrúlega erfið baráttan við að sigrast á því hefur verið. Ég hef ekki unnið alla bardagana, en ég hef náð mjög langt. Jæja, nú vita það allir…
Mesta afrek í lífinu: Það gæti verið VOX Rangárþing. Það kann að hljóma undarlega. Ég hef hlotið fagleg verðlaun, átt frábæran feril í leikhúsinu, kennt við háskóla, leikstýrt sýningum sem ég er mjög stoltur af og er umkringdur einstökum vinum. En það sem við höfum skapað með VOX er eitthvað allt annað. Við stofnuðum kór og einhvern veginn varð hann að fjölskyldu. Alvöru fjölskyldu. Samfélagi þar sem fólk hugsar hvert um annað og þar sem ótrúlegir hlutir gerast. Ég vona að ég hafi átt einhvern þátt í því. En hver veit? Kannski hefði þetta gerst án mín. En að vera hér núna, í höfuðborginni, að undirbúa okkur undir að deila sýningunni okkar með áhorfendum, fær mig til að hugsa að þetta gæti í raun verið mesta afrek lífs míns.
Ef þú mættir ferðast fram eða aftur í tímann, hvert myndir þú þá fara: Til framtíðarinnar! Ég vil vita hvað gerist. Reyndar ÞARF ég að vita það.
Lífsmottó: Breyttu heiminum. Skref fyrir skref, orð fyrir orð, sentimetra fyrir sentimetra. En breyttu heiminum.
Hvað ætlar þú að gera um helgina: Sofa. Engin vinna. Bara sofa. Gerðu það…
Sendu okkur tilnefningu að Sunnlendingi vikunnar á netfrett@sunnlenska.is