Nýlega var haldið einhverfukaffi í Hvítasunnusalnum við Austurveg á Selfossi við góðar undirtektir. Eins og nafnið gefur til kynna þá er félagsskapurinn hugsaður fyrir einhverfa einstaklinga og aðstandendur þeirra.
„Ég fékk einhverfugreiningu 44 ára gömul en síðan gerðist ekki neitt meira. Þannig að ég fór að hugsa hvort það væri ekki gott fyrir fullorðna einhverfa og aðstandendur að hittast og spjalla um það sem einhverfir vilja spjalla um. Þannig datt mér í hug að vera með einhverfukaffi þar sem einhverfir gætu sótt félagsskap hvert af öðru,“ segir Ingibjörg Álfrós Björnsdóttir, sem stendur fyrir einhverfukaffinu, í samtali við sunnlenska.is.
„Fyrsta kaffið var haldið á Selfossi fyrir nokkrum árum og það gekk mjög vel. Allir fundu hvað það var gott að vera innan um fólk sem skildi mann. Hópurinn skiptist í yngra fólk og eldra fólk en báðir hóparnir náðu vel saman.“
„Við hittumst fyrst í húsnæði Rauða krossins en núna erum við komin í sal og kaffihús Hvítasunnukirkjunnar. Við tölum samt ekki um trúarbrögð eða pólitík. Næsta einhverfukaffi á Selfossi verður í nóvember og dagsetning verður auglýst á Facebook í hópi Einhverfusamtakanna og í hópnum Íbúar á Selfossi.“
Sammannleg reynsla
Ingibjörg segir að það sé mjög mikilvægt fyrir einhverfa og aðstandendur að hittast og ræða sín mál. „Einhverfa er sammannleg reynsla og allir þurfa einhvern sem skilur þau. Framtíðarmarkmiðið er að það verði einhverfukaffi á Selfossi, í Reykjavík, á Akureyri, á Egilsstöðum og á Ísafirði. Þörfin er svo sannarlega fyrir hendi.“
„Einhverfukaffið er fyrir 16 ára og eldri. Fyrirlestrar miða við fullorðið fólk og svo er kaffi með meðlæti á eftir. Stundum sitjum við í hóp og ræðum saman, en þá er einhver gestur sem stjórnar umræðum. Í nóvember kemur Kristín Vilhjálmsdóttir til okkar og ræðir hvernig er að vera einhverf kona á vinnumarkaði. Hún starfar sem þýðandi hjá Þýðingamiðstöð utanríkisráðuneytisins. Eftir áramót eru síðan fyrirhuguð áframhaldandi einhverfukaffi,“ segir Ingibjörg ennfremur.