Þegar rætt er við Einar Björnsson um Kótelettuna verður fljótt ljóst að hátíðin varð ekki til eftir margra ára áætlun og skipulagningu. Hún spratt hins vegar upp úr áratugalangri reynslu af íslensku tónlistarlífi, ást á heimabænum Selfossi og þeirri sannfæringu að þar ætti að vera stór tónlistarhátíð. „Mig langaði að gera eitthvað stórt á Selfossi í mínum heimabæ,“ segir Einar Björnsson í viðtali við hlaðvarpið Popparasögur.
Einar hafði þá um árabil starfað sem hljóðmaður, staðið að tónleikahaldi, rekið tækjaleigu og skemmtistað og verið einn af lykilmönnum á Þjóðhátíð um áratugaskeið. Hugmyndin að eigin hátíð hafði þó kraumað lengi. „Ég hafði þá gengið með hana í maganum í fimm ár.“
Hugmyndin varð að veruleika þegar hann og samstarfsfólk ákváðu að hætta að bíða eftir því að einhver annar gerði eitthvað. „Af hverju gerum við þetta bara ekki sjálf? Af hverju erum við alltaf að væla yfir því að hér sé ekki neitt um að vera og við bara kýlum á þetta?“
Úr varð hátíð sem sameinaði það sem honum þótti skemmtilegast: mat og tónlist. „Við erum bara að reyna að gera það sem fólki þykir skemmtilegast og það sem ég elska svo sem sjálfur, það er matur og músík,“ útskýrir Einar.
Ellefu dagar í fyrstu hátíðina
Undirbúningurinn var vægast sagt óhefðbundinn. „Við gerðum þetta með ellefu daga fyrirvara, sem var náttúrulega ákveðin bilun,“ segir Einar og margir töldu hugmyndina dæmda til að mistakast. En þrátt fyrir efasemdir tóku margir þátt og fyrsta hátíðin sló í gegn.
Nafnið vakti athygli frá fyrsta degi. „Við fundum eitthvað annað nafn sem var nógu skrítið og vitlaust og kölluðum þetta Kótilettuna,” segir Einar en viðurkennir að nafnið hafi ekki endilega hentað tónlistarhátíð í fyrstu þótt það geri það í dag.
Frá upphafi var markmiðið að bjóða upp á góða skemmtun fyrir sem flesta. „Við erum bara að reyna að gera góða upplifun þar sem þú bara kemur inn og labbar inn og labbar út og ert bara búinn að alveg gjörsamlega sjúga í þig íslenska tónlist,“ segir Einar.
Þessi nálgun hefur skilað árangri. Sextán árum síðar hefur Kótelettan fest sig í sessi sem ein stærsta tónlistarhátíð landsins. „Með svona þrjósku höfum við náð að vera með nánast næststærstu hátíð landsins,“ segir Einar en bætir við að slíkt gerist ekki af sjálfu sér. „Það er afrakstur samtakamáttar fyrirtækjanna á svæðinu og samfélagsins. Fyrir það er ég auðvitað þakklátur.“
Dagskrá fyrir fólkið
Þegar dagskráin er sett saman hugsar Einar ekki um tískustrauma heldur gestina. „Við erum bara að reyna að gera gott, góða upplifun, ekki einhverja þrönga stefnu um að vera eitthvað hipp og kúl,“ segir Einar.
Áherslan er á breiddina, íslenska tónlist og stöðugt flæði. „Þetta er bara eitt stórt partí sem byrjar pásulaust og allt bara keyrt í bland,” segir Einar um ástæðu þess að það eru um þrjátíu tónlistaratriði á tveimur kvöldum. „Þetta er bara okkar útgáfa.“
Einar rifjar einnig upp hvernig Stuðlabandið fékk sitt fyrsta stóra tækifæri á Kótelettunni þegar hann sannfærði Magnús Kjartan Eyjólfsson, söngvara sveitarinnar, um að ganga til liðs við hljómsveitina. Í dag segir hann það vera sérstakt stolt að hafa átt þátt í þeirri vegferð en sveitin hefur verið ein allra vinsælasta hljómsveit landsins síðustu ár. „Við erum ákaflega stolt af því að hafa tekið þátt í því og reynt að leggja okkar lóð á vogarskálarnar í því að ýta íslensku poppi og sérstaklega sunnlensku áfram,“ segir Einar.
Eftir meira en þrjá áratugi í tónlistarbransanum segir Einar að næstu ár snúist ekki um fleiri verkefni heldur færri. „Framtíðin ber það í skauti sér að fækka boltanum og reyna að fókusera á fjölskylduna,” segir Einar en Kótelettan verður áfram stór hluti af þeirri vegferð.