Harðir stuðningsmenn þess að Ísland gangi í Evrópusambandið, þar á meðal Þorgerður Katrín Gunnrsdóttir utanríkisráðherra, hafa ítrekað bent á það að Norðmenn hafi farið í viðræður við sambandið, kosið um inngöngusamning og ekki þurft að fara í neina aðlögun að regluverki þess. Norðmenn fóru vissulega ekki í aðlögunarferli að Evrópusambandið en það var einfaldlega vegna þess að það var ekki til fyrir rúmum 30 árum síðan þegar þeir sóttu síðast um inngöngu í sambandið.
Fram að því að Norðmenn höfnuðu inngöngu í Evrópusambandið árið 1994, sem þá hét Efnahagsbandalag Evrópu á ástkæra ylhýra, höfðu einungis ríki í Vestur-Evrópu sótt um inngöngu í það. Eftir höfnun Norðmanna eftir einfaldar viðræður beindust sjónir ráðamanna í Brussel einkum að hinum nýfrjálsu ríkjum í Austur-Evrópu sem verið höfðu undir járnhæl kommúnista á árum kalda stríðsins þar sem stjórnkerfin og efnahagsmálin voru gjörólík því sem þekktist fyrir vestan.
Fyrir vikið leizt ráðamönnum Evrópusambandsins ekkert á það að fá umrædd ríki inn í sambandið og að aðlögun að regluverki og stjórnsýslu þess færi fram eftir það. Þess vegna var lagður grunnur að því inngönguferli sem síðan hefur verið til staðar og Ísland fór í með umsókninni 2009 og fer aftur í verði það samþykkt í þjóðaratkvæðinu í lok sumars. Ferli sem gengur þannig fyrst og síðast út á fulla aðlögun að sambandinu samhliða viðræðunum og áður en samningur liggur fyrir.
Fram kemur þannig skýrt í gögnum Evrópusambandsins að viðræðurnar gangi fyrst og fremst út á aðlögun umsóknarríkis samhliða þeim. Til að mynda í spurt og svarað á vefsíðu þess: „Upptaka og innleiðing regluverksins er grundvöllur viðræðnanna. […] Hversu hratt viðræðurnar ganga fyrir sig fer eftir því hversu fljótt hvert ríki kemur á umbótum og aðlagast regluverki sambandsins. […] Markmið viðræðnanna er að umsóknarríkið taki upp regluverkið eins og það leggur sig.“
Hins vegar er ekki nóg með að þetta komi fram í gögnum Evrópusambandsins heldur á það einnig við um greinargerðina með þingsályktunartillögu
Hjörtur J. Guðmundsson
Sagnfræðingur og alþjóðastjórnmálafræðingur

