Dapurleg staða í Grímsnes- og Grafningshreppi
Það er fátt sem særir traust íbúa gagnvart sveitarfélagi sínu meira en þegar sá sem á að þjónusta alla íbúa talar niður til hluta þeirra opinberlega. Mér var því fullkomlega misboðið að heyra og lesa ummæli sveitarstjóra Grímsness- og Grafningshrepps í útvarpsviðtali á Bylgjunni og síðar í grein á Vísi.is í dag.
Sveitarstjóri er starfsmaður sveitarfélagsins. Hlutverk hennar er að vinna í umboði allra íbúa, óháð skoðunum þeirra, búsetuformi eða því hvort þeir falli að pólitískum áherslum meirihlutans hverju sinni. Hún á að gæta fagmennsku, hlutleysis og virðingar í allri sinni framkomu.
Þess vegna er óásættanlegt þegar sveitarstjóri talar um hluta íbúa eins og þeir séu einhvers konar „utanaðkomandi þrýstihópur“ eða jafnvel afætur á samfélaginu. Slík orðræða á ekki heima hjá þeim sem á að leiða stjórnsýslu sveitarfélagsins af yfirvegun og sanngirni.
Ég flutti hingað af því að ég elskaði samfélagið og umhverfið. Ég byggði hér hús, skráði hér lögheimili, gekk í kvenfélagið, á viðskipti við verktaka úr sveitinni, fer í sund og ræktina á Borg, heimsæki Sólheima, versla blóm á Ártanga og tek þátt í samfélaginu eins og aðrir íbúar. Ég greiði hér skatta eins og aðrir og legg mitt af mörkum til samfélagsins.
Samt er talað um fólk eins og mig eins og við séum ekki „alvöru“ íbúar heldur einhvers konar vandamál sem hafi verið smalað inn í sveitarfélagið í pólitískum tilgangi. Það er bæði niðrandi og ósanngjarnt.
Fyrir síðustu sveitarstjórnarkosningar voru gefin skýr loforð um aukið samtal við íbúa í frístundabyggð. Þeir sem nú sitja við stjórn töluðu um samráð, hlustun og betri samskipti. Eftir kosningar var haldinn einn fundur, síðan ekkert. Engin raunveruleg viðleitni til samtals. Engin eftirfylgni. Engin virðing fyrir þeim íbúum sem treystu þessum loforðum. Og nú eru sömu aðilar í framboði aftur.
Þegar fólk upplifir að það sé ekki hlustað á það gefst það að sjálfsögðu upp á endanum.
En það réttlætir aldrei að sveitarstjóri tali með þeim hætti sem nú hefur verið gert. Það vekur einnig spurningar þegar sveitarstjóri, sem á að vera ópólitískur starfsmaður sveitarfélagsins, er samtímis kjörinn fulltrúi í öðru sveitarfélagi. Í slíku hlutverki þarf að gæta sérstaklega að trúverðugleika, fagmennsku og því að almenningur upplifi að stjórnsýslan sé hlutlaus.
Það eru kjörnir fulltrúar sem eiga að setja fram pólitísk loforð og móta stefnu sveitarfélagsins. Sveitarstjóri á hins vegar að framfylgja þeirri stefnu af fagmennsku og vinna fyrir alla íbúa, ekki taka þátt í því að skipta fólki upp í „okkur“ og „hina“.
Traust byggist á virðingu. Virðingu fyrir ólíkum sjónarmiðum, virðingu fyrir fólki og virðingu fyrir því að allir íbúar sveitarfélagsins eiga jafnan rétt á því að fá sanngjarna og málefnalega framkomu frá stjórnsýslunni.
Ég vil búa í sveitarfélagi þar sem fólk er ekki talið minna virði vegna þess að það hefur aðrar skoðanir eða passar ekki inn í fyrirfram skilgreinda mynd af því hver sé „réttur“ íbúi. Ég vil samfélag þar sem stjórnsýslan þjónar öllum íbúum af virðingu.
Mér þykir sérstaklega sárt og mikil vonbrigði að heyra sveitarstjóra tala með þessum hætti um fólkið sem hún á að þjóna. Ég vil aldrei sjá starfsmann sveitarfélags, bæjarfélags eða borgar tala niður til íbúa sinna með þessum hætti. Sama hvaða skoðanir fólk hefur eða hvaðan það kemur, þá á það rétt á kurteisri, málefnalegri og virðingarfullri framkomu frá þeim sem eru ráðnir til að starfa í þágu almennings.
Þess vegna ætla ég að kjósa breytingar.
Því sveitarfélag á að vera samfélag ekki valdakerfi sem talar niður til fólksins sem stendur undir því.
Þóra Gunnarsdóttir
Íbúi í Grímsnes- og Grafningshreppi og stuðningsmaður Ö lista Betri sveitar – fyrir okkur öll