Það er óumdeilt að bændur skapa verðmæti og eru ein duglegasta stétt landsins. Á hverjum degi vakna mörg hundruð bændur hringinn í kringum landið og fara fram úr til að mjólka, gefa búfé og ganga til allra þeirra fjölbreyttu og óútreiknanlegu verka sem koma upp á bænum. Þetta er gert í öllum veðrum allan ársins hring. Ég vil meina að þetta sé ein útsjónarsamasta og nýtnasta stétt landsins. Ef baggaband og WD-40 geta ekki lagað það, þá er hluturinn ónýtur.
Á Búnaðarþingi í mars sl. var skipuð nefnd sem átti að greina möguleg áhrif aðildar Íslands að Evrópusambandinu og hvaða áhrif aðildarviðræður gætu haft á Íslenskan landbúnað. Afrakstur vinnu nefndarinnar, í formi skýrslu, var birtur 6. ágúst sl. og kynntur á aukabúnaðarþingi Bændasamtaka Íslands sem fór fram föstudaginn 14. ágúst. Þar var ályktað að Búnaðarþing teldi hagsmunum Íslensks landbúnaðar betur borgið utan ESB með yfirgnæfandi meirihluta greiddra atkvæða.
Bændur segja nei af ástæðu
Ljóst er að ekkert ríki innan Evrópusambandsins hefur fengið varanlega undanþágu þess efnis að standa utan við sameiginlega landbúnaðarstefnu sambandsins. Finnland fékk varanlega undanþágu frá sameiginlegri landbúnaðarstefnu sambandsins þess efnis að þau mættu styrkja norðurslóða landbúnað sérstaklega úr eigin ríkissjóð.
Við Íslendingar erum eyja í miðju Norður-Atlantshafi og er því landbúnaður eðli málsins samkvæmt mjög sérstæður og ljóst er að íslenskur landbúnaður þarf víðtækar undanþágur frá stefnunni. Styrkjakerfi landbúnaðarstefnu sambandsins grundvallast m.a. á því að bóndi fær greitt fyrir hvern styrkhæfan hektara sem bóndi hefur til umráða, en ekki á byggt á framleiðslugetu býlisins. Í dag grundvallast stefnan hérlendis á því sem bóndinn framleiðir af matvælum en ekki hvað hann á marga hektara af ræktuðu landi. Að rækta upp hektara, einn eða fleiri, er mjög kostnaðarsamt og það eru alls ekki skilyrði alls staðar til þess að setja þungann í að rækta upp hektara hringinn í kringum landið til þess að fá greiðslur frá Brussel.
Brussel mun ráða ferðinni
Ef við myndum ná samningi við sambandið þá er ljóst að stefnan verður sett í Brussel hvað landbúnaðarmál varðar. Við þyrftum að aðlaga okkar reglur og kerfi að ESB-rétti með tilheyrandi óvissu í fjárfestingum og uppbyggingu í landbúnaði. Vafalaust mun fjöldi bænda ekki leggja í að taka þann slag og bregða því búi.
Við þyrftum að koma á umfangsmikilli stjórnsýslu í kringum útgreiðslu á styrkjum, umsóknarkerfum o.s.frv. til þess að geta framfylgt reglum sameiginlegrar landbúnaðarstefnu sambandsins. Báknið myndi þenjast út og verða flóknara.
Við eigum að einbeita okkur að því að framleiða hágæða vörur, eins og við höfum gert síðustu áratugina, og halda um taumana sjálf. Enginn þekki kindina betur en bóndinn sem hana elur. Hið sama á við um íslenskan landbúnað.
Ingveldur Anna Sigurðardóttir
Þingmaður Sjálfstæðisflokksins í Suðurkjördæmi