Málflutningur forystumanna Viðreisnar um Evrópumálin undanfarna mánuði hefur einkum snúizt um það að einhver gríðarleg óvissi ríkti um það hvað innganga í Evrópusambandsins hefði í för með sér. Ekkert væri hægt að segja um það nema samningur í þeim efnum lægi fyrir. Sömu aðilar hafa þó fyrir löngu gert upp hug sinn í þeim efnum og vilja ólmir í sambandið.
Hins vegar er ekki nóg með það. Síðast haust fór fram landsþing Viðreisnar þar sem meðal annars var samþykkt stefna flokksins í utanríkismálum. Þar segir: „Ísland á að auka enn frekar þátttöku sína í Evrópusamstarfinu og gerast fullgildur aðili að Evrópusambandinu.“ Enginn fyrirvari var settur í þeim efnum um ásættanlegan samning eða nokkuð slíkt.
Með öðrum orðum er fyrrnefndur málflutningur ljóslega innihaldslaus með öllu eins og raunar var vitað fyrir. Tilgangurinn með honum er einungis að þyrla upp ryki til þess að reyna að fá fólk til þess að segja já í fyrirhuguðu þjóðaratkvæði við því að stefnt verði á ný að inngöngu í Evrópusambandið á þeim forsendum að eitthvað sé gríðarlega óljóst í þeim efnum.
Hins vegar hefur ekkert gengið að fá Viðreisn eða aðra til að útskýra hvað sé svona óljóst. Dæmin sem þó hafa verið nefnd yrðu annað hvort ekki í mögulegum samningi, eins og verðbólga og vextir, eða eru þegar fyrir hendi eins og símareiki sem formaður flokksins nefndi fyrr á árinu sem ætlaðan ávinning. Eina sem er óljóst í þeim efnum er hvað sé svona óljóst?
Hjörtur J. Guðmundsson
Sagnfræðingur og alþjóðastjórnmálafræðingur