Ég hef setið í bæjarstjórn Árborgar síðastliðin fjögur ár og starfa jafnframt sem verkefnastjóri frístundaþjónustu og forvarnarfulltrúi. Í þessum hlutverkum hef ég séð vel hversu miklu máli skiptir að grípa snemma inn og byggja upp sterkt samfélag fyrir börn og ungmenni.
Á síðustu árum hafa verið teknar ákvarðanir í rekstri sveitarfélagsins sem hafa haft áhrif á forvarnarstarf. Ég tel mikilvægt að staldra þar við og spyrja: erum við að horfa nægilega langt fram á veginn?
Reynslan segir okkur að þegar dregið er úr forvörnum erum við í raun ekki að spara. Við erum að færa kostnaðinn til framtíðar. Það á sérstaklega við þegar kemur að börnum og ungmennum, þar sem snemmtæk íhlutun getur skipt sköpum.
Rannsóknir hafa sýnt að markvisst forvarnarstarf, í samstarfi við skóla, foreldra og íþrótta- og æskulýðsstarf, skilar árangri. Í mínu daglega starfi sé ég þetta mjög skýrt. Ég hef séð barn sem átti erfitt með að fóta sig finna sig loksins í frístundastarfi og blómstra. Ég hef séð ungmenni fá stuðning á réttum tíma og ná að snúa við erfiðum aðstæðum. En ég hef líka séð hvað gerist þegar þessi tækifæri eru ekki til staðar.
Í þessu samhengi skiptir líka máli að horfa til þeirra sem standa í fremstu línu. Í skólum, frístundastarfi og velferðarþjónustu starfar öflugt og faglegt fólk sem sinnir krefjandi og mikilvægu hlutverki á hverjum degi. Til að við náum þeim árangri sem við viljum, þurfum við að skapa aðstæður sem gera þessu fólki kleift að sinna starfi sínu af þeirri fagmennsku og alúð sem það býr yfir. Þegar vel er hlúð að þessum grunnstoðum samfélagsins skilar það sér beint í betri þjónustu og sterkari samfélagi.
Þegar við náum til barna snemma og tryggjum þeim aðgengi að uppbyggilegu starfi erum við að leggja grunn að heilbrigðu samfélagi. Forgangsröðunin skiptir þar öllu máli. Þegar þrengt er að þessum þáttum, jafnvel í litlum skrefum, finnur fólk það strax í daglegu lífi. Foreldrar þurfa að hafa meira fyrir því að finna úrræði, börn missa af tækifærum og samfélagið veikist smám saman.
Við þurfum að styrkja forvarnarstarf og tryggja að það sé ekki fyrsta sem verður fyrir niðurskurði. Við þurfum að efla íþrótta- og æskulýðsstarf sem nær til allra barna, óháð aðstæðum. Við þurfum að hlusta betur á þau sem standa næst börnunum – foreldra, starfsfólk og börnin sjálf og að lokum þurfum við að horfa á velferð barna og ungmenna sem fjárfestingu í framtíð samfélagsins.
Fyrir mér snýst þetta ekki bara um stefnumótun eða rekstur. Þetta snýst um það hvernig samfélag við viljum vera. Samfélag þar sem hvert barn fær tækifæri til að blómstra. Samfélag þar sem við grípum þau sem þurfa á því að halda, áður en vandinn verður stærri. Samfélag þar sem gott er að búa. Þannig á Árborg að vera fyrir alla íbúa.
Ellý Tómasdóttir
Skipar 2. sæti á lista Framsóknar í Árborg