Að flytja í Flóahrepp hefur verið eitt mesta gæfuspor sem undirrituð hefur tekið á síðustu árum. Fyrir dreymandi sveitastelpu, sem fékk það hlutskipti að vera alin upp á hörðu malbiki höfuðborgarinnar, rættist áralangur draumur að flytjast loks búferlum austur fyrir fjall. Þrátt fyrir að vera allskostar ekki óvön sveitalífinu þá hef ég komist að því að máltækið „mörg er búmanns raunin” er ekki tilkomið að ástæðulausu. Þá skiptir máli að eiga sér hauk í horni í formi góðra granna og nærsamfélags sem ég hef sannarlega fengið að kynnast hér í Flóahreppi. Það er ekki sjálfgefið að það séu allir boðnir og búnir að liðsinna, leiðbeina og vingast við utanhreppsfólk og fyrir það erum ég og mín fjölskylda þakklát.
Það er oft sagt að það þurfi heilt þorp til að ala upp barn og á sama hátt þarf þétt samfélag til að hlúa að öllum þess þegnum. Flóahreppur er dæmi um lifandi samfélag góðs fólks sem tekur fagnandi á móti nýbúum og fær þá til að upplifa sig velkomna. Öll grunnþjónusta tekur hnökralaust við í ferlinu og sú tilfinning að vera eingöngu tölur á blaði kemur aldrei upp í hugann. Að mínu viti bendir það til að sveitarfélagið standi á traustum grunni, bæði fjárhagslega sem og félagslega og byggir á því góða starfi sem búið er að vinna að hingað til.
Með ung börn er mikilvægt að foreldrar upplifi stuðning til að einbeita sér að þeim kafla lífsins, að koma börnum sínum til vits og ára í samheldnu samfélagi þar sem óvissa tekur ekki við eftir að fæðingarorlofsréttindum er lokið. Ég áttaði mig ekki á þeim lífsgæðum sem fylgja þeirri vissu að barnið manns komist inn í leikskóla við 12 mánaða aldur fyrr en eftir að við fluttum, þar sem óvissa í slíkum aðstæðum geta hæglega valdið miklu rofi á starfsframa foreldra og þá sérstaklega mæðra. Er þessi þjónusta því grunnstoð í því að stuðla að jöfnum tækifærum beggja foreldra og hefur Framfaralistinn lagt mikla áherslu á að vera á undan þörfinni til að tryggja áframhaldandi þjónustu við fjölskyldufólk með tilvonandi stækkun leikskólans á næstu árum.
Í dreifbýlissveitarfélagi sem þessu getur vissulega verið misskipting á hversu auðvelt er að koma barni sínu í leik- eða grunnskóla. Með skólaakstri sem er í sífelldri endurskoðun út frá þörf og hagkvæmni líkt og nú er, geta foreldrar verið vissir um að grunnskólabörnum sé tryggt auðvelt aðgengi að skólastarfinu óháð aðstöðu foreldra til að skutlast. Öðru máli gegnir þó um leikskólabörnin þar sem foreldrar þurfa sumir að skutlast langar vegalengdir til að nýta þá þjónustu og eðli málsins samkvæmt, skerðir það þann tíma sem fólk hefur til vinnu. Framfaralistinn vill tryggja jöfn tækifæri sem flestra íbúa og því hyggjumst við útfæra stuðnings- eða afsláttarkerfi vegna aksturs foreldra í leikskóla. Er það til dæmis hægt að gera í formi afsláttar af leikskólagjöldum miðað við ekna kílómetra, sem væri hvatning til foreldra sem þurfa að keyra lengri vegalengd með börn sín að nýta sér leikskólaþjónustuna.
Tækniinnviðir skipta ekki síður máli í dreifbýlissveitarfélagi. Ráðist var í þá vinnu fyrir nokkrum árum að tengja öll heimili í hreppnum við ljósleiðarann og hefur Framfaralistinn haldið áfram þeirri vegferð að tryggja öflugt fjarskiptakerfi sem gerir fólki kleift að stunda sína atvinnu í heimabyggð þrátt fyrir að vera ekki endilega í fullum búskap. Tækifæri til fjarvinnu eru gífurlega frelsisaukandi þegar kemur að búsetuvali og er það nauðsynlegur hluti af innviðum nútímavædds samfélags. Voru það forsendur þess að undirrituð gat tekið það skref að flytja í Flóahrepp og er ég sannfærð um að því framar sem við erum á merinni þegar kemur að tæknivæðingu allra innviða í framtíðinni, því blómlegra verður atvinnulífið og samfélagið í heild.
„Styrkur Flóahrepps liggur í fólkinu”
Að mínu mati felst styrkur Flóahrepps ekki eingöngu í góðri þjónustu eða traustum innviðum, heldur fyrst og fremst í fólkinu sjálfu – samheldninni, viljanum til að gera gott samfélag enn betra og þeirri trú að hér sé gott að búa og ala upp fjölskyldu. Það er vert að hlúa að og þróa áfram af ábyrgð og metnaði. Ég er tilbúin að leggja mitt af mörkum til þess verkefnis – með íbúana í forgrunni.
Hrafnhildur Helga Guðmundsdóttir
4. sæti á lista Framfaralistans í Flóahreppi